Pomiary stężenia metali w powietrzu

Narażenie na tlenki żelaza występuje głównie wśród górników, spawaczy, ślusarzy oraz tokarzy. Wdychanie tlenków żelaza ma działanie drażniące. Przy ciągłym narażeniu tlenki żelaza mogą osadzać się w płucach, powodując chorobę płuc – pylicę żelazową. Duże narażenie na tlenki żelaza wśród spawaczy często powoduje również chorobę płuc, zwaną „płucem spawacza”.

Pomiar stężenia tlenków żelaza i manganu, związków niklu na stanowiskach pracy

Narażenie zawodowe na mangan i jego związki wiąże się z wydobyciem i przetwarzaniem rud w górnictwie, produkcją stopów i ich odlewaniem, a także z procesami spawania elektrodami zawierającymi ten metal. Przewlekłe narażenie na mangan powoduje zaburzenia objawiające się między innymi osłabieniem, sennością, dusznością, drżeniem kończyn oraz bólem głowy. Długotrwałe narażenie i zatrucie manganem pod względem klinicznym przypomina chorobę Parkinsona i ma charakter nieodwracalny. 

Oznaczanie Związków niklu w przeliczeniu na Ni - frakcja wdychalna, frakcja respirabilna. Nikiel - substancja reprotoksyczna występuje w środowisku pracy między innymi w przemyśle metalurgicznym, w produkcji i obróbce metali oraz przemyśle gumowym i tworzyw sztucznych. Zagrożenie zdrowia następuje głównie wskutek działania niklu na układ oddechowy, podczas wdychania aerozoli niklu i jego związków. Nikiel należy do substancji reprotoksycznych, oznacza to, że wpływa negatywnie na funkcje rozrodcze i płodność.

Ołów i jego związki nieorganiczne w przeliczeniu na Pb - frakcja wdychalna - czynnik reprotoksyczny

Narażenie na ołów występuje przy produkcji: płyt akumulatorowych, kabli oraz ekranów zabezpieczających przed promieniowaniem jonizującym. Inną grupą zawodową narażoną na szkodliwe działanie ołowiu są instruktorzy na strzelnicach oraz osoby je obsługujące. Szkodliwe działanie ołowiu wpływa głównie na obwodowy i ośrodkowy układ nerwowy oraz nerki. Ponadto wywołuje niedokrwistość i działa szkodliwie na układ oddechowy. Ołów również należy do substancji reprotoksycznych.

Jak często badać stężenie substancji reprotoksycznych?

• do 30 dni od uruchomienia stanowiska pracy — w przypadku nowo powstałych stanowisk
• co najmniej raz na trzy miesiące, gdy wyniki badań są powyżej 0,5 wartości NDS 
• najmniej raz na sześć miesięcy, gdy  wyniki badań są powyżej 0,1 do 0,5 wartości NDS