Pomiary stężenia gazów
Pomiar stężenia tlenku węgla - czynnika reprotoksyczego
Pomiar stężenia tlenku węgla wykonuje są tam, gdzie istnieje prawdopodobieństwo utleniania się tego gazu w wyniku niecałkowitego spalania związków organicznych. Tlenek węgla jest bezbarwnym, bezwonnym i silnie trującym gazem. Jego toksyczne działanie wynika z jego wysokiego powinowactwa do hemoglobiny. Tlenek węgla dostając się do organizmu, w bardzo szybkim tempie wiążę się z hemoglobiną, tworząc związek zwany karboksyhemoglobiną. Związek ten uniemożliwia właściwe rozprowadzanie tlenu we krwi, prowadząc do niedotlenienia tkanek. Tlenek węgla jest uznawany za substancję reprotoksyczną, co oznacza, że może mieć szkodliwy wpływ na rozrodczość i płodność u dorosłych, a także działać toksycznie na potomstwo.
Jak często badać stężenie substancji reprotoksycznych?
- do 30 dni od uruchomienia stanowiska pracy — w przypadku nowo powstałych stanowisk
- co najmniej raz na trzy miesiące, gdy wyniki badań są powyżej 0,5 wartości NDS
- najmniej raz na sześć miesięcy, gdy wyniki badań są powyżej 0,1 do 0,5 wartości NDS
Pomiar stężenia tlenków azotu
Tlenkom azotu (NOx) przypisuje się około dziesięciokrotnie silniejsze szkodliwe oddziaływanie na organizm człowieka niż tlenkom węgla. Bezbarwny i bezwonny tlenek azotu łatwo utlenia się do dwutlenku azotu, który jest brunatnym gazem o ostrym zapachu. Dwutlenek azotu uważany jest za bardziej trujący i duszący. Przejawem jego działania jest utlenianie żelaza zawartego w hemoglobinie, w efekcie powstaje methemoglobina, którą charakteryzuje brak zdolności transportowania tlenu.
|
Objawy zatrucia gazami trującymi:
|
 |
Jak często badać stężenie tlenków azotu?
- do 30 dni od uruchomienia stanowiska pracy — w przypadku nowo powstałych stanowisk
- raz na dwa lata jeśli wyniki badań są powyżej 0,1 do 0,5 wartości najwyższego dopuszczalnego stężenia (NDS)
- co najmniej raz w roku jeśli wyniki badań są powyżej 0,5 wartości NDS
